ص�?ر

چرا

2009-01-31T15:52:42Z

دوست دارم بدانم

که چرا با من دشمني؟

نيستي آيا؟

هستي به خدا

پس چرا دبه در مي‌آوري؟

مگر من با تو شوخي دارم

گردن کلفت؟!

نازنين گزارش

2008-11-04T09:00:38Z

به اين آواي راديو ما سر مي‌زنيد؟ راستش من اهل تبليغ نيستم، گذاشتم خودتون آسته آسته باش انس بگيريد اما اين آخرين گزارش که گذاشتم رو دلم نيومد اگر با پادکست صداي جمهوري اسلامي ايران انس نداريد، از دست بديد. خاطره‌انگيزترين دوران کودکي‌تان را بشنويد، اين گزارش را از دست ندهيد... (امکان لينک مستقل ندارم، اسمش برنامه کودک و نوجوان؛ ديروز و امروزه )

پ.ن:

بعضي دوستان از اينکه پادکست بخش کامنت نداره بم خرده گرفتن، که کاملا ايراد به جايي بوده اما راستش خود کست اين امکان را نداره. من هم بلد نيستم که چه‌طوري مي تونم از جايي ديگه يه بخش کامنت ايجاد کنم (اگر بلد هستيد، به من ياد بديد، بسيار ممنون مي‌شم) اما من خيلي خوشحال مي‌شم که شما نظراتتون رو يا از طريق ايميلم يا بخش کامنت صفر بمون بگيد. نظرتون درباره شکل، ساختار و محتوا برامون بگيد. اگر به نظرتون تو موضوعي غلو کرديم، دروغ گفتيم، يا برعکس جلوش داديم، بمون بگيد. اگر يک در ميليون گزارشي به دلتون نشست بمون بگيد، خوشحال مي‌شيم. اگر يک در صد ميليون به نظرتون پخش يه گزارشي از صداي جمهوري اسلامي ايرن بعيد بود، بازم بمون بگيد... خلاصه بگيد ديگه. آخه هدف من از شکل‌گيري آواي راديو ارتباط بيشتر با مخاطبان حرفه‌اي رسانه بوده. پس لطفاً مايي که خودمون رو در معرض مستقيم نقد و نظر قرار داديم، تحويل بگيريد، دوستان...

ايران، به من بخند

2008-10-18T14:17:31Z

ايران به تنهايي خود مجمع‌الجزايري از عجايب هفتگانس. حسنشم به اينه که روزانه اين عجايبش تغيير مي کنه و ما هر روز شاهد عجايب هفت‌گانه جديدي مي‌شيم. منم براي مسرت شما چند نمونه از اين عجايب را با کمترين شرح رديف کردم که حالش را ببريد

يه طلبه سيرجاني به جرم پياده‌روي (شما بخوانيد تشويش اذهان عمومي) به 23 ماه حبس و 3 سال ممنوع الورود شدن به شهرش محکوم شد

تئورسين اصلاح طلبان در آخرين تئوري خود فرموده‌اند: "ناطق نوري" بهترين گزينه اصلاح‌طلبان در انتخابات رياست جمهوري آيندس. بابا دم شما گرم. چه با معرفت... اون کارناوال سال 76 اسمش چي بود؟ هان! کار کيا بود؟ آهان! من نبودم، دستم بود، تقصير آستينم بود.

براي نخستين بار در جنبش هاي دانشجويي 100 تشکل دانشجويي يه حرف زدن. گفتن محاکمه علني جناب جاسبي (سر جريان تصرف عدواني زمين‌هاي آقاي هادوي) مي‌خوايم، اما تا امروز جز روزنامه ايران در هيچ روزنامه‌اي صدايي از اين موضوع درنيامده! بابا دست مريزاد به اين همه وحدت‌رويه روزنامه‌اي. به اين مي گن حفظ منافع ملييي! اف اشتباه شد... ببخشيد منافع آقاي پشت سر ...کيه؟ چيه؟ چي‌کارس راستي راستي؟؟؟

و اما مردم ديروز يک صدا فرياد زدن: فکر نون باش که خربزه آبه. آخه قبل اينکه ساندويچ 1500 متري براي ثبت در کتاب رکوردهاي جهاني "گينس" اندازه گيري بشه، خوردنش. دمشونم گرم. کار درست به اين مي‌گن، ديگه

حالا همين چهار تا را داشته باشيد، آخه مي‌ترسم يه وقت از خنده بلکمم از گريه زبانم لال امانتان ببرد. فعلن خدانگهدار:)

يعني که چي؟!

2008-10-09T12:11:07Z

يعني که چي؟! من نمي‌فهمم! توروخدا شما حاليه من کنيد؟!

من هم مثل بيشتر ايرونيا گلشيفته فراهاني رو دوست دارم. ديدن اين عکساش فقط تصوير کامل‌تري از زيباييش بود، همين. اما اين همه غوغا سر چي؟! براي چي؟ آخه هدفمون چيه؟ من خبرنگار بي سوادي هستم، شما من روشن کنيد. اين همه جنجال سر عکس‌هاي بي‌حجاب يک هنرپيشه منطقيه؟!

يک جستجوي کوتاه در يک مرورگر اينترنتي کلي عکس بي حجاب از هنرپيشه‌هاي ديگه ايروني جلوي چشمامون رديف مي کنه. ايران هستند. فرنگ مي‌روند. داوري جشنواره‌هاي بين‌المللي را به عهده مي گيرند. فيلم‌هايشان را براي اکران مي‌برند. بي‌حجاب هم عکس مي گيرند و برمي‌گردند ايران و باز روي پرده سينماها نقش مي بندند... عکس‌هاي بي‌حجابشون هم فقط به کار برخي سايت‌هاي فان سينمايي يا به قولي سايت‌هاي زردي مي خوره که از همين راه‌ها مي تونن آمار بازديدکننده‌هاشون رو بالا ببرند...

انگاري ما خودمون خوشمون مي ياد که مارک بي فرهنگ بودن و نديد بديد بودن رومون بچسبه. شايد هم اصلا ماجرا اينا نيست! فقط دلمون مي‌خواد الکي يه موضوعي را تبديل به يه جريان کنيم. سياسي، فرهنگي، اجتماعيشم برامون فرقي نمي کنه...

اصلاً بي خيال. راستش وقتي رسانه اي چون بي.‌بي.‌سي اين خبر را آنقدر مهم ارشيابي مي‌کند که آنرا در بخش نظرات خوانندگانش قرار مي‌دهد من کي هستم که بخواهم بگويم: والا به پير به پيغمبر اين موضوع اصلاً نيازي به اين جار و منجل‌ها نداشت و وقتي بي‌بي‌سي اين مي کند تکليف برخي روزنامه‌نگاران و بلاگ نويسان کاملاً روشن است.

بگذريم، اين هم سيستم ما ايراني‌هاست، ديگه. کاريشم نمي‌شه کرد، چون از ماست که برماست...

خالي

2008-09-22T09:44:45Z

ديگه ترانه‌ها فقط يه ترانن. خيابونا فقط يه خيابون. رستورانا فقط يه رستوران...

ديگه خالي شدن، خيابونا، رستورانا، آهنگا از تو...

ديگه خالي شدم از تو...

پادکست " آواي راديو"

2008-09-13T10:06:27Z

عشق راديو کار دستم داد...

پادکست " آواي راديو" را با هدف پخش گزارش‌ها و خبرهاي راديوي جمهوري اسلامي راه انداختم. در اين پادکست گزارش‌هاي خوبي که در خبر راديو توليد مي‌شه را مي‌ذارم. تلاشم اينه که هر روز آواي راديو را آپ کنم چون خدائيش ما حداقل روزي يک گزارش خوب داريم. خلاصه اينکه راديوي جمهوري اسلامي ايران را وارد دنياي صفر و يک کردم با کلي ذوق و شوق.

آواي راديو را از ديروز درست کردم که با اينکه هنوز خبرش را به کسي نگفتم، مشتري‌خورش بد نبوده! خو.استم مشتري ‌هاي اينجا هم به اونجا سر بزنن.

اگر در غير مام وطن هستيد که هيچ مشکلي براي استفاده از پادکست نداريد. اگرم از اينترنتهاي پر سرعت وطني استفاده مي‌کنيد بازم در کمتر از 5 ثانيه فايل دانلود مي‌شه اما اگر از اينترنتهاي کم سرعت معمول کشور، داريد بهره مي‌گيريد با عرض شرمندگي يک 5 دقيقه‌اي وقت براي دانلود گزارش احتياج داريد. کيفيت گزارشها به خوبي آنچه ما در راديو پخش مي‌کنيم، نيست چون در فضاي وب مجبورم فايلها را ام پي تري کنم، اونم 16 بيت که از کيفيت فايل صدا کمي مي‌کاهد... اما با همه اين احوال تمام تلاشم را مي کنم در آواي راديو به شما خوش بگذره.

براي استارت زدن آواي راديو با دو تا گزارش متوسط از خودم شروع کردم اما اينجا و اينجا قرار نيست پايگاهي براي گزارشهاي من باشه بلکه همون طوري که گفتم آواي راديو قرارف نمايي زيبا از آنچه در خبر راديوي صداي جمهوري اسلامي مي‌گذره، باشه.

ماه رمضون

2008-09-01T10:01:38Z

ماه رمضون رسيد. با آش و حليم سفره افطارش. با سريالاي بعد افطارش. با توبه‌هاي مرسوم و عهد و پيماناي سر سجاده نمازش. خلاصه ماه رمضون رسيد...

توبه بر لب، سبحه بر کف

دل پر از شوق گناه

معصيت را خنده مي‌آيد

از استغفار ما

راز

2008-08-15T17:45:34Z

من همون چیزی شدم که بچگی هام می دیدم و همون چیزی که تا امروز خواستم! عین کتاب راز.

یادم اول دبستان بودم که تو حیاط مدرسه هر کی از بچه ها داشت می گفت دوست داره چی کاره بشه؟ یکی دکتر. یکی معلم. یکی مهندس و سمیرا با همه فسقلیش گفت: نویسنده! من این صحنه را اونقدر واضح بخاطر دارم که همیشه فکر می کنم دیشب اتفاق افتاده! اونموقع من از نویسندگی جز کتابایی که مامان برام می خرید چیزی حالیم نمی شد اما...

شدم روزنامه نگار بسیار نزدیک به نویسندگی و شاید شاهراه نویسنده شدن! یعنی می شه قبل از مردن یه کتاب نوشته باشم؟

از وقتی بچه بودم همیشه می گفتم من تا فوق لیسانیس درس می خونم نه یه گام کمتر و نه یه گام بیشتر

شاید باورش براتون سخت باشه اما باور کنید من خیلی از ماجراهای زندگیم را قبل از وقوع در ذهنم می نوشتم، بعد به طور عجیب و مضحکی اون اتفاقات بدون کم و کاست می افتادن. صحنه به صحنه. نه یه بار و دوبار تصادفی. بارها و بارها... فقط کافی بود روش تمرکز کنم، همین. می افتادن! برای خودمم عجیبه اما من مرتب نوشتم و اونها بدون یه کلمه جابه جایی اتفاق می افتادن! نه در این کلیاتی که بالا گفتم در شخصی ترین و جزيی ترین اتفاقات زندگیم که فقط مال خودم است.

یادمه از بچگی علاقه خاصی به مرگ داشتم. مرگ در سن کم. همیشه فکر می کردم در سن 30 تا 32 سالگی می رم. این حرف را بارها به مادرم زدم و اشکش رو در افوردم. از خیلی سالها پیش قبل از اینکه فیلم فروغ رو ببینم. اونجایی که مامان فروغ تعریف می کنه ، فروغ بهش می گفته: مامان من زودتر از تو می رم و مثل مامان من بغضش می ترکه.

ماجرا به اینجا ختم نمی شه. چون یادمه من همیشه به مدل مردن خیلی اهمیت می دادم! یکی از همون روزا فکر کردم که چه جوری بمیرم بهتره! تصادف؟ مریضی؟ پرت شدن از کوه. غرق شدن در دریا. نه...

من می خواستم، شهید شم!!! یادمه وقتی این فکر به ذهنم می یومد می شستم زار زار گریه می کردم، مثل الان. البته بعد یکم تردید می کردم، با همه کودکی هام. یاد بود که جنگ تازه تموم شده و جنگ دوباره بخاطر علاقه من به این شیوه مردن، کاملاً خودخواهانس. پس به یاد می اوردم شهادت فقط تو صحنه جنگ اتفاق نمی یوفته. پس من در خیالم شهید میشدم بدون جنگ و در اوج خوشحالی آروم و سبک می خوابیدم. نمی دونم چرا جدیداً این خاطره کودکی هام که فراموشش کرده بودم دوباره در ذهنم جان گرفته؟!

پ.ن:

شاید من همین الانشم نویسنده شدم! نویسنده داستان زندگی خودم. چون تا به امروز همونجوری زندگی کردم که صحنه به صحنش را خودم نوشتم و اما پایان داستان مال شما وقتی که من نبودم...

مرگ تدریجی یک رؤیا

2008-07-15T18:28:23Z

ده هفته است که می خواهم این پست را بنویسم اما جلوی خود را می گرفتم، ولی دیگر طاقتم طاق شد و نوشتن واجب. می خواهم بنویسم. بنویسم من نه فمنیست هستم و نه فمنیسم و نه واقعیتش فرق این دو را از هم می دانم اما خوب می فهمم این جناب آقای جیرانی فیلمساز فیلم قرمز! آب وآتش! تمام تلاششان را کرده اند که در یک مجموعه تلویزیونی زنان ایرانی آنهم از جنس روشنفکر را به رنگ قهوه ای به نمایش درآورند!!!

تا قبل از پخش این سریال همه منتظر نمایش خانگی از ذوق و شعور این فیلمساز خوب بودیم اما آنچه به نمایش درآمده چیزی نیست جز نمایشی قهوه ای رنگ از زنان روشنفکر ایرانی... (با عرض معذرت البته من فقط جسارت کردم و آنچه به تصویردرآمده را بی تعارف نوشتم، همین)

در مجموعه تلویزیونی آقای جیرانی عزیز شما زن نویسنده ای را می بینید که با اولین کتابش کلی طرفدار پیدا کرده است و بختش او را سر سفره عقد با ناشر کتابش می نشاند. مردی استاد دانشگاه و ناشر. به قولی شاهزاده سوار بر اسب. اما این پرنس و پرنسس روی خوشی از زندگی نمی بینند.

اما چرا؟

آنچه در این فیلم به شما خورانده می شود، تصویری از زنان مثلاً روشنفکر است. کسانی که کتاب می نویسند. کتاب می خوانند. کتاب ترجمه می کنند. کتاب نقد می کنند و کلاً سر و کارشان با کتاب است. این خانوم نوسینده ما هم یک خواهر مترجم دارد و دو دوست که مثلا نویسنده اند و نقد می نوسیند!

شما هر آنچه از ابتذال و بی بند و باری سراغ دارید یا می شناسید در این زنان وجود دارد. زنانی مشروب خور. زنانی سیگاری. زنانی که بلد نیستند یک نیمروی ساده درست کنند و شما هیچ بار جز خوردن فست فود و مدلهای مختلف از کالباس در خانه این خانوم ها شاهد هیچ غذای دیگری نیستید چون برایشان کسر شأن است، برای شکمشان بیشتر از این از وقت گرانبهاشان مایه بگذارند. سگ نگه می دارند و برایش مراسم ختم می گیرند اما اگر خانوم نویسنده جوان حامله شود او را کت بسته برای کورتاژ پیش دکتر می برند چون این زنان معتقدند بچه مانع پیشرفت است. هیچ مردی سر سازگاری با این خانوم ها را نداشته و این خانوم ها در سنین مختلف همگی تنها هستند و البته اگر تنهایی، زیادی به آنها فشار آورد، مثل سگ از کرده خود پشیمان می شوند و اظهار ندامت می کنند و به مردشان! زنگ می زنند که من تنهام. برگرد. به خدا همون زنی می شوم که تو دوست داری. دور دوست هایم را خط می کشم و...

پرنسس داستان آقای جیرانی عزیز را این زنان خراب احاطه کرده اند پس پر واضح است چرا زندگی این پرنس و پرنسس به صحن دادگاه کشیده می شود البته شما تأثیر این" داریوش آریان" منتقد ادبی لندن نشین که همین جور الکی الکی بر وزن" داریوش شایگان" است را اصلاً دست کم نگیرید، چون او به این نویسنده جوان خط می دهد که به چه فکر کند، چه بنویسد و این نویسنده زن هم بسیار حرف شنوی خوبی است.

و اما در آن سو زنان خورانده شده به شما همه از جنس ابلیس نیستند، بلکه زنان فرشته گونه ای هم به شما خورانده می شود. این زنان کسانی نیستند جز دو خواهر آقای پرنس که دو خانوم محجبه و خانه داراند که تمام هم و غمشان آشپزخانه است و بچه...

شما در هیچ جای این مجموعه، تصویر دیگری غیر از این دو جنس نمی بینید. یا روشنفکرند و بی بندوبار یا سربه زیراند وخانه دار.

آقای جیرانی عزیز از صمیم قلب برای ساخت این نمایش مضحک، زشت و غیرواقعی متأسفم اما امیدوارم آنقدر شهامت داشته باشید که خودتان هم تأسف خود را برای ساخت این مجوعه داستانی ابراز کنید، به زودی زود

شمعی که خاموش شد

2008-06-30T07:49:16Z

شمعی فوت نکردم اما 28 خاموش شد، 29 روشن...

دلم اما هنوز باور نکرده، امروز شمعی روشن شده، دل من هنوز در قانون خاموشی خود بسر می برد...

دلم برای دلم می سوزد که امروزش را همچنان باور نکرده است...

هزار صفر کنار هم می شود صفر

2008-04-15T16:36:14Z

سلام صفر عزیزم! دیگر یواش یواش داشت یادم میرفت خاک از صورتت پاک کنم. دیگر داشت یادم می رفت با کدام رقم ها از 1 تا 9 قفل دلت به روی من باز می شود! صفر عزیزم! دلم می خواهد اعتراف کنم، یک اعتراف شرافتمندانه. می خواهم برایت بنویسم. بنویسم که من همیشه صفر بودم. من همیشه روی مدار صفر درجه ایستادم. می دانی این که می گویم چقدر تلخ است. می دانی صفر بودن یعنی چه؟ یعنی اینکه تو می توانی بزرگ باشی. بزرگترین باشی. می توانی بی رقیب باشی. می توانی عظیم باشی اما نه به تنهایی. تو نیاز داری دیگری کنارت بنشیند تا تو بزرگ شوی و بزرگی تو دیده شود و گرنه تو یک دایره تو خالی بیش نیستی. صفر عزیزم! دلم برایت می سوزد که تو اینقدر محتاجی. دلم برای خودم بیشتر می سوزد که اینقدر محتاجم. صفر عزیز! کاش نه تو گدای یک بودی و نه من گدا...

دفاع

2008-02-11T16:41:18Z

30 بهمن ساعت 14 تا 16 نمره از همین الان5/18 آخه از شانس اینجانب دکتر افخمی که اصولاً به هیچ پنابنده ای بالاتر از 5/18نمی ده، همین دو روز پیش شده مدیرگروه ارتباطات دانشکده و شوخی شوخی این روزها خیلی جدی شده. خدا به داد برسه... پ.ن: این تاریخ و روز به هزار و یک دلیل معلوم و مجهول ممکنه تغییر کنه. مثلاً اول نوشته بودم 29 حالا کردمش 30 ام. پس اگر احیاناً خواستید به نیت جلسه دفاع من بیاید دانشکده، حتماً قبلش اینجا را چک کنید. پ.ن-2: شدم 18.

قاعده بی قاعده

2008-01-31T14:55:01Z

یه قاعده تو روز دفاع در دانشکده ما بابه که از این قراره: هرچقدر تعداد مستمعین کمتر، گیرای استاد داور کمتر، در نتیجه نمره بالاتر. من این قادعده رو دوست ندارم اگر حتی نمره ام کمتر بشه. برای اینکه کلی زحمت کشیده شده تا شاید چند صاحب قلم دلیل بی میلی مردم را به نوشته هاشون بدونند. اعتمادملی، کارگزاران، همشهری، جام جم، کیهان و رسالت 6 روزنامه ای هستند که سعی کردم شباهت ها و تفاوتهایی که باعث اعتماد یا بی اعتمادی مخاطبانشون می شه ، رو پیدا کنم. از عوامل فردی گرفته تا عوامل سیاسی و اجتماعی تا عوامل رسانه ای در این تخقیق مورد سنجش قرار گرفته. کاری که تا الان در هیچ تحقیق مشابهی انجام نشده. از این جهت موضوع بکریه برعکس عنوانش! که به نظر خیلی تکراری می یاد. خلاصه وقتی دیروز از تنور پرینتر دراومد بیرون، من خوشحال بودم و راضی. بسیار بهتر از آنچه انتظار داشتم و انتظار می رفت، شده. هنوز تاریخ دقیق روز دفاع مشخص نشده اما حتمالاً می مونه برای 20 بهمن به بعد. من درباره این پایان نامه اینجا هی و هی می نویسم تا شاید نتایجش که شنیدنیه، مستمعینی بیشتر از چند دوست و همکلاسی در روز دفاع پیدا کنه.

فارغ التحصیلی نزدیک است

2008-01-20T16:17:14Z

نمی دونم تو سر خودم بزنم یا لپ تاپ... نمی دونم تو سر خودم بزنم یا این پایان نامه که تنها 15 روز دیگه به زمان دفاعم باقی مونده... این مدت هی زدم تو سر این پایان نامه و هی از تنبلی خودم تو سر خودم خورده... خلاصه به شماره معکوس رسیدم... موضوع تز: بررسی عوامل موثر در میزان اعتماد به روزنامه ها استاد راهنما: دکتر خانیکی استادمشاور: دکتر فرقانی استاد داور: دکتر افخمی دانشجو: سمیرا سامانی زمان دفاع: دقیقاً مشخص نیست اما تا 15 بهمن باید دفاع کنم وگرنه باید عطای این کارشناسی ارشد را به لقایش ببخشم. !!زمان دقیق را در تعقیب این پست اطلاع رسانی می کنم (از بس که من و این تز دارای اهمیت ویژه شده) دوستانی که دنبال سر من می گشتن! دکتر خانیکی تا 15 روز دیگر بعد از 2ترم ونیم از شر من راحت می شود لذااز این تاریخ می توانید پشت در اتاقش بسط بایستید، شاید که فرجی شود پ.ن: قات (ط) زدم اساسی! نوشتم دو ترم ونیم!!!اینجانب بعد از دو سال و نیم به عبارتی 5 ترم ناقابل این پایان نامه را به اتمام می رسانم

حلفه سبز

2007-12-19T21:36:19Z

حاتمی کیای عزیز کاش هیچوقت سریال نمی ساختی... کاش همیشه فیلمساز می ماندی. حاتمی کیای عزیز کاش هیچوقت تلویزیون را انتخاب نمی کردی... کاش همیشه سینمایی می ماندی. حاتمی کیای عزیز کاش هیچوقت هفته ها انتظار را رقم نمی زدی... کاش همیشه دو ساعت تا به پایان، وقت می طلبیدی. حاتمی کیای عزیز در این چند هفته چه بسیار قلب ها که به زیر تلی از خاک فرو رفتند در حالی که می توانستند... کاش می دانستی ما ناآشنائیم به واژه صبوری و نمارویی پایان. حاتمی کیای عزیز ما که برگه سیاه کردیم و پایش امضاء انداختیم تا که اگر خدا قبول کند ما را آنگونه ببرد که رفتنمان شادی خانه هایی در این شهر شود و مردمان جای اشک لبخند زنند، بر خود لرزیدیم که بار خدایا نکند ما هم به سرنوشت حسن گلاب حاتمی کیای عزیز محکوم شویم. کاش بیش از پایان به تردید امروز ما مردمان ضعیف می اندیشیدی. کاش جهل ما را بیشتر از این می دانستی آخر اینجا ایران است و ما مردمان پایان نیستیم. حاتمی کیای عزیز به من نگو که نمی خواهی قلب را در سینه معشوق بگذاری. به من نگو که نمی خواهی نشان دهی چگونه عاشق سینه چاک می دهد تا قلب خود در سینه معشوق جای دهد. به من نگو که نمی خواهی عشق را به تمامی به تصویر کشی که باورم نمی شود... اما کاش وقتی می خواستی یادمان بندازی که خدا زمین را در هفت روز آفرید و روز هفتم خدا عشق را آفرید، این راه را انتخاب نمی کردی. حاتمی کیای عزیز می خواستی حسن گلاب قبل رفتن طعم عشق را بچشد. می خواستی اینگونه آمدن و رفتنش را معنا دهی. می خواستی او را با قلبی پر از عشق و آرام از عدالت خداوند به خانه ابدی بدرقه کنی. اما کاش دست ما را هم مثل گلی و حسن گلاب در این راه می گرفتی تا در این وادی ناآشنا تنها نمی ماندیم، آخر راه تاریک است و بی سو حاتمی کیای عزیزم کاش تو هیچوقت سریال نمی ساختی...