اون روز اول که پام به صدا رسید، چون کفاشم مثل همیشه اسپرت بود، بی صدا بودم. اینجا می نوشتم بدون اینکه کسی از بچه های صدا بدونه همکار جدیدشون تو یه دنیای مجازی یه خونه داره که توش خیلی سروصدا می کنه.
گذشت. روزها گذشت تا اینکه یه همکار اومد گفت: فلانی بلاگت مشکل داره نمی شه برات کامنت گذاشت. من !!!!!! شدم اما سعی کردم پنهان کنم، چون به هر حال خونه من مثل همه خونه های این دنیا کلیدش دست هر کسی می تونست بیفته حتی یه همکار پس بی صدا گفتم: نه
گذشت. روزگار گذشت که همون همکار اومد بم گفت: می خوام بلاگ دار بشم. خوشال شدم. بدون اینکه طرح خاصی داشته باشه یا داشته باشم یا فکری کرده باشه یا فکری کرده باشم، این خونه ساخته شد.
گذشت. روزگار گذشت. حالا از همکارای من در صدا پنج نفر خونه مجازی دارن. من هم خودم را تحویل گرفتم که بابا سمیرا تو دیگه کی هستی؟!!! بابا تو منشأ حرکتی!!! ( شما این دو جمله آخر را جدی نگیرید، من برای فرار از افسردگی فصلی هر از چند گاهی حرکتهای محیطی را به خودم مربوط می کنم:) )
راستی!
شما به خونه دوستای من سر می زنید؟
کیمیا. یاسر. محمد حسن .سعید مستشار و علی آقا نورآبادی
از دست ندیدا، نگاه خانه نشینان صدا خارج از خانه شان زیبا و جالبه.

پ.ن:
شدن شش تا. بلاگ اين باباي مهربان را از دست ندهيد. در اين وادي اصولاً بانوان دست به كيبرداند. اين استثنا بودن براي خودش عالمي داردا

باورکن تو منشا حرکتی . ردای پیش کسوتی مبارکت باد. راستی این یکی را از قلم انداختی .http://www.bidgolian.blogfa.com/

با سلام در سطر اول "كفشهايم" بجاي "كفاشم" بايد ذكر شود . همه دنبلل كفش ميگردند ميگويند كفشهايمان كو ...... با تشكر

سلام گلم. سمیرا جان واقعا" همینطوره که میگی. بنظرمنهم تو دختر فوق العاده پرنشاط و سرزنده ای هستی. همیشه موفق باشی دوست گلم... بالاخره صدای بی صدای صدایی ها به بیرون هم رسید..

خیلی خیلی لطف کردی که از دوستات دعوت کردی به خانه های مجازی ما هم سر بزنن. هم خودت خیلی پرتحرکی و هم واقعا منشآ حرکتی. (تیری هستی دیگه!) یه جای دیگه هم پای من رو باز کردی که شب و روز دعات می کنم. کلوب رو می گم.
چه خوب شد که همکار ما شدی
همیشه زنده و سربلند باشی

با سلام
خانوم ساماني فردر تو كامنت دوم كه ماله من بود بازم ميگم كفش اسپرت ميشه كفاش كه نه بنابراين پليز درسسش كنيد با تشكر .