واقعاً جالبه!!!
يه وبلاگ يا سايت مي‌زنيم، بعد کلي دوست و آشنا رو از بال تا پائين ليست مي‌کنيم، اما براي محض رضاي خدا يه سر نمي زنيم، ببينيم هنوز خونش هستش يا خونش رو عوض کرده يا خونه خراب شده!!! البته حالا يه آشنايي رو چون لينکت کرده تو هم مي ياي لينک مي‌کني و هيچ ضرورتي نداره و اصلاً هم نمي‌شه به همه وبلاگ‌ها سر زد، اما خدائيش اينکه براي قدرداني و سپاس از هميشه استاد بيايم يه سايتي به همين نام طراحي کنيم و بعد بريم دنبال کار خودمون و يه سر نزنيم، ببينيم، وقتي حق و حقوق دامين پرداخت نشه و به هزار و يه علت ديگه ممکن چه بلايي سر اون سايت بياد، خيلي که نه، اصلاً صورت خوبي نداره... به خصوص وقتي هنوز اين ور و اون ور مي ري مثل همين سايت خودمون ، بنرش رو مي بيني! البته فاجعه‌اي که ماههاست سر سايت دکتر مجيد تهرانيان اومده کم از اين بي‌توجهي نداره با اين تفاوت که اينُ مي گيم از عمده و ... (ما هي ننوشتيم، گفتيم درس مي‌شه، ديديم نه بابا ما درس شديم، اما اين هک اصلاح نشد!)
چي بگم ديگه والا؟!

وقتی هفته ها می گذرد و من حاضر نمی شوم دیدار مادر چشم به راه خود را در شهرستان بر کار روتین اداری در پایتخت ترجیح دهم یا حتی از پیرمردعلیل آپارتمان دیوار به دیوارمان می گریزم ، تو چه توقعی از این نیم وجب فضای مجازی داری ؟

vali man ke hamishe be lonlam neah mikonam...
nemikhay ye sari be ma bezani? :)