سه شنبه هفته پیش وقتی دکتر زارعیان اومد بود، سازمان، درباره فروش شماره‌های رند باهاش گفت‌وگو گرفتم که منشاء یه گزارش جنجالی شد (موندم! چرا مطبوعات نسبت به این موضوع کمتر واکنش جدی و غیر جدی هم نشون ندادن، چون حداقل از نظر حرفه‌ای موضوع قابل بحثی و جنجالي بود‏، به حدی که خود دکتر از این بی‌توجهی گلایه‌مند بود) خیلی اتفاقی صاحب شماره 09123456789 را می‌شناختم! مسئول ارتباط با رسانه‌های شرکت ارتباطات سیار است که سال گذشته در نمایشگاه روابط عمومی شمارش رو با حالتی خاص که لنگه این شماره در ایران پیدا نمی‌شه، بهم داده بود!
ما هم به گوش و کنایه به استادمان گفنیم: تکلیف شماره‌های رندی که در اختیار برخی ارگان‌های دولتی مثل کارکنان شرکت ارتباطات سیار است، چی می شه؟ استاد گفت: «دیگه برای اونها نمی‌شه کاری کرد. فقط شماره‌هاي صفر در مزايده قرار مي‌گيرن» اما چون بروبچ رادیو جوان دنبال شر می‌گشتن فردا زنگ زدن به آقای ... (وای که اگه امکان پادکست داشتم، شنیدن صداش جون می‌داد) خودش رو به آب و آتش زد که این شماره دولتی است و ‌شرکت حق مسلمش است که اموالش را در اختیار کارکنانش قرار بده! ما هم که اون‌موقع به خیالمان آمده بود، این شماره 15 _20 میلیون تومانی می‌‌ارزد! گفتیم: اِهی! این کار مثل اینه که شرکت بیاد یه پژو پارس بندازه زیر پای مسوؤل ارتباط با رسانه اش که چی بشه؟!!! ببخشید مگه ماشین دیگه قحط بوده... تازه با این ماشین مثلاً اداری، بخواد بره خونه خاله و عمه و ...خلاصه جنجالی به پا کردیم. که نگوئید و نپرسید. زنگ زدیم به استاد! اینبار استاد از فروش خط‌های رندی که دولتی هستند، خبر داد! خلاصه‌اش گزارش مشتی شد. بین خودمون گفتیم: اولین شماره‌ای که رد کنن همینه، اما ولله اگه می دونستیم براش قیمت پایه 70 میلیونی می‌ذارن، حتماً یه صحبتی درباره پورسانت خودمون می‌کردیم