یادداشت‌ها و برداشت‌های سمیرا سامانی از روزنامه‌نگاری و ارتباطات

 



موضوع:
تازه‌ترين مطالب:



جستجو:

پيوندها:


 
 

 

« روزنامه‌اي نو | Main | جايگزين؛ يك اتفاق ساده! »

September 10, 2006 07:10 PM
ليلي‌ومجنون را ديدم

تأتر «ليلي و مجنون» دو ساعت تمام روي صندلي ميخكوبت مي‌كنه. «پري صابري» اين بار با ليلي و مجنون نظامي روي صحنه اومده تا با نورپردازي خلاقانه، بازي‌هاي فوق‌العاده و اجراي موسيقي زنده نفست را از سينه بدوزد.
با رفتن به اين تأتر از اجراي موسيقي زنده تا مغز استخوانتان لذت مي‌بريد. پسر جواني كه نظم‌هاي ليلي‌و مجنون را مي‌خواند، نمي‌شناختم و نه در سالن و نه در هيچ سايتي نام‌ونشاني از آن نيافتم، اما خاطره صدايش تا ابد در ذهنم باقي‌مي‌ماند. نورپردازي معناگرايانه اين تأتر، آنچنان فضاي خيال‌انگيزي ايجاد مي‌كند كه حداقل من توان وصف اونو ندارم. پس بلند شيد وبي‌تأمل بريد و خودتان ببينيد، زود.

اين هنر لوكس! كه گاهي براي خريد يك بليت آن بايد جيبت را تا به ته خالي كني، به‌واقع آنقدر فقير است كه فقط مي توان همه وجود را كف دست‌ها ريخت كه شايد و فقط شايد قدردان بود.

    تالار وحدت. ساعت 30/19 تا 30/21. يك شب از پايان مرداد
   
    پ.ن:
    راستش نمي‌دونم الان هنوزم روي صحنه مي‌ره يانه
              


   





نظرها:

ارسال نظر:

نام :


پست الکترونیکی


وب سایت :


نظر:



Remember info?

برای ثبت نظر کلمه submit را در کادر زیر وارد کنید.