اين ديگر فاجعه است. اما واقعيتش در دل همين شهر مثلاً متمدن، دلايل همسرگزيني در اغلب مواقع جز ارضاي نيازهاي مادي و حتي معنوي چيز ديگري نيست. 
انتخاب مي كنيم، چون نياز داريم. از هم سير مي‌شويم، چون نيازمان به سر آمده. انتخاب مي كنيم، چون يادمان ندادن نياز فصل آشتي نيست. از هم سير مي‌شويم، چون يادمان ندادن، نياز دير يا زود، رفع مي‌شود.

به چه كسي لعنت بفرستم كه اينقدر به ما ياد ندادن، به چه كسي لعنت بفرستم كه اينگونه افسار حماقت خود را به گردن ما آويخته‌اند و در گوشمان قصه‌هاي شرف و پاكدامني فرياد مي‌كنند؟

پ.ن:
لينك بالايي رو از سايت صبحانه گرفتم.