sms زد كه بيا حق‌التحريرت رو بگير. قرارِ امروز در چلچراغ را با «كريم نيكو‌نظر» گذاشتم تا حق‌اتحرير آخرين ماه كار كردن تو ايران را بگيرم. ساعت سه بعداز ظهر از پله‌هاي مارپيچ ساختمون قديمي چلچراغ بالا رفتم. چه خبر از ايران؟ قراره از شنبه يا يك شنبه باز شه. اِ مطمئيني. آره بابا. دولت گفته قبل از جلسه دادگاه براي اينكه بيشتر به دولت خسارت نرسه در روزنامه را بازكنن. مگه هنوز از روزنامه بهت زنگ نزدن كه مطلبت را بياري. نه!!!
پنج دقيقه قبل «سمانه ساماني» زنگ زد، كه مطلبت را فردا برسون. زجه موره كردم كه نمي‌تونم،  بي‌انصاف. بذار تا شنبه.

روزنامه ايران بعد از 25 روز باز شد. تاريخ مطبوعات اين توقيف و باز شدن را در خود ثبت خواهد كرد، حتي اگر ما فراموش كنيم كه دولت روزنامه خودش را بست.

يه جوري نوشتي انگار اين ژست دموكراسيه كه روزنامه دولت بسته شده. ازمن و شما انتظار ميره كه دقيق‌تر به اين مسئله نگاه كنيم.
ضمناً كريمي راد گفته تا تشكيل دادگاه روزنامه بسته مي‌مونه.
كاش يه كم مكث مي‌كردي و بعد اين پست رو مي‌نوشتي.
همين

به به. غيبت صغرات تمام شد آقا مهدي. اولاً احتياجي به تأمل نبود چون خبر كاملاً رسمي بود و خبرگزاريها خبر را اعلام كرده بودن و بعداً كريمي‌راد خبر رو تكذيب كرد، ثانياً من نمي‌دونم تو با چه مؤلفه يا مؤلفه‌هايي از پستم ژست دموكراسي طلبانه از دولت برداشت كردي اما هر چي هم باشه مهم نيست چون نشون مي‌ده من بد نوشتم اما به‌خدا منظورم حماقت دولت بود كه براي بازيهاي سياسيش روزنامه‌اي كه براش سود مادي و معنوي داره رو مي‌بنده، همين

باز هم همين كه باز شد جاي شكرش باقيه. اگه جزو اون هفده نشريه بود چي مي گفتيد؟
من يكي خيلي دلم ميخواست الان جاي شما بودم
كاش قدر كلماتمان را بيشتر بدانيم و تا پنجره اي هست حرفهايمان را بزنيم
شاد باش و ديرزي