یادداشت‌ها و برداشت‌های سمیرا سامانی از روزنامه‌نگاری و ارتباطات

 

samirasamani[at]gmail[dot]com

  RSS 2.0 Feed RSS 1.0 Feed


موضوع:

  • وبلاگ (19)
     

  • اجتماعي (20)
     

  • ارتباطات (4)
     

  • جامعه اطلاعاتي (7)
     

  • دانشكده (26)
     

  • روزنامه‌نگاري (38)
     

  • روزنامه‌نگاري الكترونيك (7)
     

  • رسانه (43)
     

  • ساير (93)
     

    • تازه‌ترين مطالب:

  • :: يعني که چي؟!

  • :: خالي

  • :: پادکست " آواي راديو"

  • :: ماه رمضون

  • :: راز

  • :: مرگ تدریجی یک رؤیا

  • :: شمعی که خاموش شد

  • :: هزار صفر کنار هم می شود صفر

  • :: دفاع

  • :: قاعده بی قاعده

    •  

    نمایش کامل لینک ها



    جستجو:



    پيوندها:
    روابط عمومی الکترونیک


    گروه نرم افزاری روابط عمومی الکترونیک

    Powered by Movable Type 3.2

    		  
     

     

    « | Main | گزارشگري بحران »

    December 8, 2005 02:44 AM
    بدرقه

    منافع ملي‌مان شايد مارا دور هم جمع نكرد، و يك‌صدايمان نكرد، تا امروز. اما اين درد آنچنان سهمگين بود كه كسي ديگر نگفت: رسول، كيهاني است. محمد، همشهري. حسن، ايسنايي. مهدي، ايرنايي. علي‌رضا، فارسي. افشار، صداوسيمايي و...
    همه فريادشان يكي شد. همه دردشان يكي. همه بغضها در گلو گره خرده از اين درد. همه سوختند در اين فاجعه.صبح بدرقه‌شان كنيم، شايد خودمان آرام بگيريم.



    link | Comments (0)


    نظرها:

    ارسال نظر:

    نام :


    پست الکترونیکی


    وب سایت :


    نظر:


    Remember info?

    برای ثبت نظر کلمه submit را در کادر زیر وارد کنید.